Svensk ordbok 2009, webbversion
hars
`
kla sig
verb
harsklade harsklat
harskl·ar
●
harkla sig
komm.
harskla sig
sedan 1596
bildn. till sv. dial.
harska
(
sig
) med samma betydelse; av ljudhärmande urspr.
Subst.:
vbid1-179862
harsklande
,
vbid2-179862
harskling