Svensk ordbok 2009, webbversion

hars`kla sig verb harsklade harsklat harskl·ar●harkla sig komm.harskla sigsedan 1596bildn. till sv. dial. harska (sig) med samma betydelse; av ljud­härmande urspr. Subst.:vbid1-179862harsklande, vbid2-179862harskling